Δήμος Φιλιατρών-Αξιοθέατα

Αξιοθέατα

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙ Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΣΤΗ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Τα πανέμορφα σιντριβάνια μας στη Πλατεία Ιωάννου Καποδίστρια και στη Πλατεία Αγίου Ανδρέα.

Ο ποιητής Γιώργος Κατσαρός είπε: "Τα Φιλιατρά είναι μια Πλατεία..." Πράγματι το σήμα κατατεθέν της ζωής στη πόλη των Φιλιατρών είναι η Πλατεία της. Από τις ωραιότερες και μεγαλύτερες πλατείες των ελληνικών κωμοπόλεων , κοσμημένη με αρχιτεκτονικά αριστουργήματα, εμπνευσμένη με σοφία από τους δημιουργούς της, ήταν και παραμένει το σημείο συνάντησης των Φιλιατρινών. Όπως όλες οι Πλατείες έχει τη δική της ξεχωριστή ιστορία:

Επί τουρκοκρατίας ο χώρος της σημερινής Πλατείας ήταν κτήμα του γιου του Αλή Πασά Βελή που ήταν γνωστός και με το όνομα Μπιλάλης Αλιμπασόπουλος. Μετά την απελευθέρωση η περιοχή αυτή περιήλθε στο κράτος. Το 1831 παραχωρήθηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια στο Δήμο Φιλιατρών, με τον όρο να κτιστεί εκεί από το Δήμο Δημοτικό Σχολείο και ο υπόλοιπος χώρος να καλλιεργείται για την ενίσχυση του Σχολείου. Πράγματι το Σχολείο κτίστηκε στο Ν.Δ. άκρο της έκτασης εκείνης του Μπιλάλη και ονομάστηκε «Σχολείον Καποδιστρίου». Το δυτικό μέρος της σημερινής πλατείας καλλιεργείτο από αμπέλια, ενώ το άλλο μισό μέχρι το 1865 ήταν πυκνό δάσος. Επειδή πολλοί είχαν καταπατήσει κάποια τμήματα του χώρου, υπήρξε χρόνια δικαστική διαμάχη με τους καταπατητές και μόνο το 1870 κατάφερε ο Δήμος να απαλλαγεί από αυτούς.

Η διαμόρφωσή της έγινε το 1872, επί Δημάρχου Αν. Παναγιώταρου με σχέδια του μηχανικού Γ. Ιωαννίδη, τα οποία είχαν εγκριθεί επί δημαρχίας Χρίστου Σπ. Κραβίτη, του επονομαζόμενου "Γέρου". Το 1872 μετονομάστηκε με πρόταση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Aγγελου Μάινου, από Πλατεία Μπιλάλη σε ΠΛΑΤΕΙΑ ΙΩΑΝΝΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ και φέρει αυτό το όνομα και σήμερα. Το 1871 επί δημαρχίας Χρ. Καραβίτη αποφασίστηκε η ανέγερση του Ρολογιού στο ανατολικό μέρος της Πλατείας μαζί με τα δύο κτίρια της Κεντρικής Αγοράς της πόλης (Λαχαναγορά, Ιχθυαγορά, Κρεαταγορά) που τα αποκαλούσαν «Μανάβικα». Η Αγορά δεν είναι άλλη από το νεοκλασικό κτιριακό συγκρότημα του σημερινού Δημαρχείου.

Το σιντριβάνι παραγγέλθηκε το 1871 επί δημαρχίας Χρ. Καραβίτη στη Φλωρεντία με τη φροντίδα του Ιταλικής καταγωγής συμπολίτη μας γιατρού ’γγελου Μάϊνου ο οποίος είχε αναλάβει και τη παραγγελία του Ρολογιού σε εργοστάσιο του Μιλάνου. Όλα αυτά τα έργα δεν έγιναν με δαπάνες του κράτους αλλά με έξοδα των ίδιων των Φιλιατρινών. Το 1867 στο κάτω μέρος της Πλατείας φυτεύτηκαν περίπου 100 δέντρα. Το 1930 ο Δήμαρχος Καραστάθης κόβει τα πλατάνια της Πλατείας κι η όψη της αλλιώνεται ανεπανόρθωτα. Από τα έργα ανάπλασης της εποχής εκείνης προέκυψε ένα ωραιότατο στολίδι για τη πόλη, το μαρμάρινο "Ηρώον των πεσόντων" έργο του Ν. Γεωργούδη. Τα δύο τελευταία μεγάλα πλατάνια κόπηκαν από τους Ιταλούς στην κατοχή το 1941. Η Πλατεία διατηρεί τη πρώτη μορφή της μέχρι τη περίοδο της Ιταλογερμανικής κατοχής.
Στα μεταπολεμικά χρόνια έγιναν παρεμβάσεις, άλλοτε χρήσιμες και άλλοτε άχρηστες και περιττές. Το 1957 - 58, επί δημαρχίας Γεωργίου Βορρέ, το τότε Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε να δεχτεί το "αίτημα" του Ελληνοαμερικάνου Χαράλαμπου Φουρναράκη που ήθελε να κτίσει τη "Φουρναράκειο Βιβλιοθήκη" στη μέση της Πλατείας, πίσω από το σιντριβάνι. Ευτυχώς μετά από παρέμβαση του αρχιτέκτονα Γ. Χριστόπουλου απεφεύχθη αυτή η καταστροφή. Το 1971 μετά από πρόχειρη παρέμβαση του Δήμου αφαιρέθηκαν οι ωραιότατες μαντεμένιες σκαλιστές κολώνες φωτισμού και αντικαταστάθηκαν με τσιμεντένιες.

Mία απο τις δύο μαρμάρινες βρύσες τις πλατείας.

«Το Ηρώο των πεσόντων» έργο του γλύπτη Ν. Γεωρούδη

Η σημαντικότερη επέμβαση ξεκίνησε το 1982 επί δημαρχίας Γιάννη Γκότση. Τότε έγινε η πλακόστρωση, τοποθετήθηκαν οι ξύλινες πέργκολες στους χώρους που χρησιμοποιούνται από τα καφενεία, μεταφέρθηκε η «Παιδική Χαρά» στο χώρο που βρίσκεται σήμερα, φυτεύτηκε περισσότερο πράσινο και έγιναν κάποιες υπερυψώσεις με αποτέλεσμα να μην υπάρχει οπτική επαφή με το Ρολόι και το Δημαρχείο για όποιον βρίσκεται στο δυτικό μέρος της Πλατείας. Μπροστά από το Δημαρχείο δημιουργήθηκε ένας χώρος ανοικτών συζητήσεων (Εκκλησία του Δήμου) που χρησιμοποιήθηκε ελάχιστες φορές και παρέμεινε ατελείωτος μέχρι το 2006. Με τη σύμφωνη γνώμη του Δημοτικού Συμβουλίου αποφασίστηκε η ανάπλαση ξανά του χώρου αυτού και η δημιουργία μιας μικρότερης πλατείας μπροστά από το κτίριο του Δημαρχείου.

Τα αγαλματίδια των αρχαίων θεών που κοσμούν το συντριβάνι της Πλατείας του Ι. Καπποδίστρια.

Το Ρολόι και το κτίριο του Δημαρχείου.

Τη Δεξαμενή.

Το κτίριο του Λυκείου.

Την Αγία Σωτήρα στους Χριστιάνους.


Ι.Ν. Μεταμορφώσης του Σωτήρους	Εσωτερικό του Ναού	Θολοδομία του ιερού ναού

Θολοδομία του ιερού ναού	Τρίλοβο παράθυρο της κόγχης	Νότια όψη εφαπτόμενο